Geschiedenis, Taijiquan als vechtsport

De woorden “tai” en “ji” vinden hun oorsprong in de I Tjing, het boek der veranderingen. Deze  woorden betekenen letterlijk “het grootse ultieme” en figuurlijk “de kosmos”. Taijiquan wordt  letterlijk met “de grote oneindige vuist” vertaald.

Taijiquan is een traditionele Chinese gevechtkunst die al duizenden jaren oud is. In de loop van de geschiedenis zijn op verschillende plaatsen meerdere stijlen en vormen ontwikkeld. Deze zijn allemaal op dezelfde principes gebaseerd. Er vallen vijf traditionele Taijiquan-stijlen te onderscheiden: Chen, Yang, Wú, Sun en Wu.

Taijiquan richt zich op het ontwikkelen van innerlijke kracht. Dit in tegenstelling tot andere vechtkunsten (karate) waar het accent ligt op uiterlijke kracht. Het ontwikkelen van Qi (de vitale levensenergie) - en niet het ontwikkelen van de spierkracht - speelt bij deze verdedigingkunst juist een belangrijke rol. Dit is een van de redenen waarom de bewegingen alleen langzaam uitgevoerd worden.

Het is een compact, allesomvattend vechtsysteem dat de vier belangrijkste aanvalcategorieën omvat: stoten, trappen, werpen en vasthouden. De wijze van krachtontwikkeling bij Taijiquan legt de nadruk op geestelijke kracht en de innerlijke energiestroom. De beoefenaars hoeven niet tegen stootzakken te slaan, gewichten te heffen, of andere pijnlijke oefeningen te doen die eeltplekken achterlaat op handen en voeten. Deze oefeningen hebben in de vechtsporten de rol van het ontwikkelen en bewaken van de pijngrens. De intentie, de energie die van binnenuit het lichaam naar buiten stroomt, en de techniek bepalen de kracht van het slaan.

En daarin ligt de essentie van Taijiquan. Bij Taijiquan ontwikkelt de beoefenaar deze kracht door op een rustige manier bewegingen te herhalen. Deze bewegingen worden gecombineerd met visualisatie- en ademhalingstechnieken.

Kortom, Taijiquan, ofwel Tai Chi Chuan is bewegen op een natuurlijke, verantwoorde manier in combinatie met:

• ontspanning,

• visualisatie en

• ademhalingstechnieken.

Taijiquan bevat series oefeningen met blote hand en wapens zoals het zwaard of de lange stok (bijvoorbeeld: 24 yangvorm, 42 combinatiewedstrijdvorm, 32 zwaardvorm). Daarnaast omvat Taijiquan ook handtechnieken voor twee personen (Pushing-Hands).

Er zijn verschillende boeken over de geschiedenis van Taijiquan geschreven. Hierin komen veel verschillende meningen over Taijiquan naar voren. De geïnteresseerde lezer raad ik aan om de Web Links sectie van deze site te bekijken.

Taijiquan als hulpmiddel bij uw gezondheid  

Taijiquan is de laaste honderd jaar veranderd van een vechtkunst tot een gezondheidsysteem. Miljoenen mensen ter wereld beoefenen tegenwoordig Taijiquan om hun gezondheid te verbeteren. Dit doen ze door subtiele, zachte fysieke en mentale oefening.

De Taijiquan bewegingen bestaan uit vloeiende, ronde, in elkaar overgaande bewegingen die op een langzame, ontspannen wijze worden uitgevoerd. Door de ritmische beweging van de spieren, ruggengraat en gewrichten wordt de energie door het hele lichaam gestuwd. Hierdoor worden de energiekanalen versterkt en verruimd. 

Deze technieken hebben tot doel om:

• de vitale levensenergie te ontwikkelen (de beoefenaar wordt energieker);

• het ontspannen van lichaam en geest (de beoefenaar voelt zich fitter);

• een preventieve en helende werking op de algehele gezondheid. Het werkt effectief bij het voorkomen en genezen van ziektes zoals: hoge bloeddruk, reuma, astma,  slapeloosheid, migraine, depressies, enz;

• de souplesse van het lichaam te bevorderen (goede invloed op gewrichten en wervelkolom);

• de ademhaling, stofwisseling, bloedsomloop, spijsvertering en het zenuwstelsel te reguleren (prima anti-stressmethode).  

Taijiquan is een Taoïstisch kunst. Deze kunst volgt de filosofische en praktische principes uit de Tao Te Tjing theorie van Lao Tsu. Een gezond mens is volgens de oosterse denkwijze een mens waarbij Yin en Yang in balans zijn. De Yin en Yang theorie vormt de basis van alle bewegingen en concepten in Taijiquan.

Taijiquan als spiritueel pad

Taijiquan heeft diepe wortels in de Chinese filosofie en Taoïstische wijsheid. Het Taoïsme is een Chinese levenswijze. Het is niet duidelijk of deze levenswijze een volksgeloof, een filosofie, een religie of een politieke leer is. Het makkelijkste antwoord dat het meest wordt gegeven is: het Taoïsme is van alles wat.

Het Taoïsme is de theorie is van Lao-Tze (of Lao-Tzu, Lao-Tse, Lau-Tseu, Lao-Tsoe, Lau-Che, enz). Maar anderen denken dat het gewoon in een al bestaande traditie thuis hoort, of misschien wel nooit bestaan heeft. Tao spreuken zijn soms cryptisch. Zelfs de definitie van Tao klinkt erg vaag: 'Dat wat je Tao noemt, is geen Tao'. Er valt dus geen definitie te geven van Tao.

De Tao theorie gaat uit van de vooronderstelling dat de kosmos uit de leegte ontstaan is. Deze leegte is de ultieme werkelijkheid. De kosmos is “iets” dat het gevolg is van het geven van namen aan fenomenen die waargenomen worden, zoals bijvoorbeeld: een boom, zon, nacht, dag, enz . De leegte is in feite hetzelfde als de kosmos.

Wuji is de naam van leegte en Tai Chi is de naam van de kosmos in de Taijiquan theorie. Het doel van Taijiquan is om flitsen op te vangen van kosmische waarnemingen (Tai Chi) om uiteindelijk de terugkeer naar de grote leegte (Wuji) te kunnen ervaren: ook wel het bereiken van de verlichting.

De spirituele groei in Tao en Taijiquan kennen allebei drie stadia.

In Tao zijn ze:

1. Het transformeren van jing (essentie) in chi (energie);
2. Het transformeren van chi (energie) in shen (geest);
3. Het terugkeren van geest naar de grote leegte.

Door het beoefenen van goed Taijiquan bereiken de beoefenaars ook drie stadia:

1. Jing: door het beoefenen van de bewegingen begint de chi te stromen;
2. Chi: de innerlijke kracht wordt verder ontwikkeld wat resulteert in een verbeterde concentratie;
3. Shen: het bereiken van spirituele beleving. Dit ongeacht het wel of niet hebben van een geloof. Taijiquan is geen geloof.